چقدر دلتنگمچقدر دلم میخواهد مثل تمام روزهایی که گذشتتو را به یاد بیاورممیدانی رفیقحتما که نباید پدرمان بمیردحتما که نباید مادرمان بمیرددل تنها گریه نداردما عزادار تمام دوستت دارم هایی هستیم که نگفتیم و گذشتما سوگوار آغوش های توخالی خویشیمیک نفر بیاید جار بزنداهای مردمان سر در گریبان خویشیک نفر دارد هر روز میمیرددر این تنهایی بی پدرومادریک نفر بیاید ریش گرو بگذارددلمان را از جا بکنددیگر رمقی برایمان نمانده است.. + نوشته شده در جمعه بیست و نهم مهر ۱۴۰۱ ساعت 20:27 توسط کیوان رحمانی  |